DAMES 1

Een TGV rijdt hard – een diesel heeft de kracht

Na de afgelopen 3 jaar in België een herenploeg omhoog gestuwd te hebben, heeft Jean Marie dit seizoen zijn lot verbonden aan de nederlandse damesploeg van Snelwiek. Deze vrouwkes zijn al lang de A junior leeftijd ontgroeid en worden daarom door menige opponent onderschat.

Zaterdagavond 28 november stond een lange reis naar Foreholte in Voorhout op het programma. Omdat JM de weg hier niet zo goed kent en de madammekes nog wel wat tijd nodig hebben om te recupereren voor de wedstrijd leek hem 2,5 uur van te voren verzamelen niet teveel gevraagd.  Diverse noodkreten gaven aan dat dit wel erg lang was en de tijd werd aanmerkelijk ingekort. Dit is de inspraak waar JM op gewacht heeft.

In een kolkend Voorhout (heet in België: prébois),heel de goegemeenschap was uitgelopen, stond een ploeg die gemiddeld 15 jaar jonger was reeds een ophitsing (Belgisch voor: warming-up) te doen en nam ruim de tijd om in te smijten. Op dat moment dronken wij nog een taske koffie en de meegereisde supporters een grote pint in de winnersclub (België: stamminee) en er kan natuurlijk maar één  zegevierder zijn die achteraf de Winnersclub mag betreden.

In de wedstrijd duurde het wat lang tot de Snelwiek diesel opgang kwam en een 7-2 achterstand was dan ook het gevolg. Het tussenstation werd met 16-13 achter op het tijdschema bereikt.

Maar ja, als een diesel op gang komt is deze niet meer te stoppen en u als lezende passagier begrijpt het al bij het eindstation stond het 28-26 voor mijn meiskes. Verkeerde scores, eerdere wedstrijden en speelsters analyseren (is echt gebeurd) mochten niet baten.

Inzet, ervaring en vooral geloof in eigen kunnen leidden tot dit succes en deed de machinist van de tegenligger lijden. Hij vond dat hij verdiend had te moeten winnen, allez zijn mening, maar mijn madammekes hadden de punten, dus……..konden we met opgeheven kopske de winnersclub inlopen. De verliezer was nergens te bekennen.

Afgelopen zondag, een weekeinde waarin een keertje tesamen met de heren zou worden gespeeld, ging de wedstrijd niet door wegens trieste omstandigheden bij tegenstander TOGB allez sterkte dames van TOGB.

Jean werd door zijn dames nog wel verrast toen zij in een nieuwe outfit verschenen, met de opdruk Jean’s Angels. Dames hartstikke plesant en voortaan zijn jullie dus Angels.

Sorry voor jou Carmen, maar stuur als troost een foto naar de redaktie van dit verenigingsblad (mijn adres in Olland krijg je niet), zodat je tussen mijn 11 Angels op mijn nachtkastje kan staan.

                                                                                                Uw Jean Marie

Sinterklaas bij Snelwiek

Vrijdag 27 november was Jean Marie uitgenodigd voor het Sint Nicolaas feest in de kantine. Ook wij Belgen kennen deze wijze oude man, waar ook wij veel van houden en hebben zelfs een negorij naar hem genoemd: St Niklaas. Jullie Ollanders mogen de Sint eigenlijk niet zo erg want ergens op het platteland ligt een dorp SintNicolaasga.

JM zag de verdwenen pakjesboot 12 afgemeerd liggen in jullie verenigingslokaal (hoed af vrienden, mooi versierd) en was het met Tata de Miranda op drums wachten op de goed-heilig man en zijn zwarte pieten. Leuk vond JM ook het vocale optreden van de (Johnny) Hoes familie. De oudste van deze zingers leek een beetje op onze eigen belgische Eddy Wally, zowel qua stem als leeftijd.

Bij de komst van het elitaire gezelschap werd luid gezongen door alle manneke-pis-handbal jongens en meisjes en geduldig luisterden zij naar de goed heilige (veer) man. Jammer, dat sommige zwarte pieten er door heen praatten zodat de hoofdpiet hen tot de orde moest roepen.

Volgens Jean Marie hebben sommige Pieten de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, of moeten zij ook langer doorwerken ??

Alle kids kregen een leuk geschenk en een overmoeide Sint Nicolaas ging richting schimmel.

Uw JM zag dat de sociale beleving bij Snelwiek bijna net zo groot is als de beleving in het handbalspelletje en dat veel volontiers (=vrijwilligers) uw vereniging een warm hart toedragen.